Review – Real Farm

Ja, het is weer eens zover. De dagen worden korter, de temperatuur daalt en dus word het tijd om alles van land te halen. Terwijl we de laatste oogst binnen halen is het eindelijk zo ver; het is tijd om virtueel verder te gaan waar we in de winter alleen maar van kunnen dromen. Het is tijd om het land te verbouwen terwijl het zonnetje hoog aan de hemel schijnt.

Niet alleen de gewassen, maar ook de dieren komen aan bod

Voordat we met de game beginnen wil ik toch wel even kort aangeven dat deze game niet alleen maar een Farming game is, het is een namelijk een game die doormiddel van een samenwerking met de community tot stand is gekomen. Mensen die graag met deze game aan de slag wilden gaan konden doormiddel van social media bijvoorbeeld aan aangeven wat voor elementen ze graag in de game wilden terug zien. Dit alles werd ook nog eens getest op het kantoor van SOEDESCO in Rotterdam, terwijl de mensen van Triangle Studios in Leeuwarden de game aan het ontwikkelen waren.

Met andere woorden, een game van Nederlandse bodem, die gaat over het bewerken van de bodem.

Dus we starten de auto en beginnen met het ontdekken van de wereld. Als eerste krijgen met een guide te maken die ons wegwijs maakt in de wereld van Real Farm. Gelukkig maar, want de controles zijn anders dan de bekende Farming Simulator games. Om een voorbeeld te geven; als je in een voertuig stapt, is het niet direct wegrijden geblazen, nee, als je de sleutel niet omdraait om de auto te starten, dan kun je uren blijven wachten, maar je zult geen meter vooruitkomen. Dit soort kleine aanpassingen maken de game net even wat realistischer dan de concurrenten.
Zo merken we dat deze game, ondanks dat het binnen hetzelfde genre zit, toch een eigen weg heeft ingeslagen. Het grootste voorbeeld hiervan is dat we inmiddels aan het genieten zijn van de career-mode. Hierbij is het aan ons om eerst bekend te worden met de verschillende voertuigen en hoe je het land moet bewerken. Hier krijg je korte opdrachten voor die je geld opleveren.

Gewoon rondrijden is ook leuk om te doen

Mocht je eenmaal snappen hoe je het land moet bewerken, dan is het aan jou om meerder opdrachten te voltooien, nog meer geld te verdienen en jezelf zo beetje bij beetje omhoog te werken binnen de game. Zo zal je beginnen met het kopen van een tractor, om daarna een nieuwer en luxer model aan te schaffen. Als je dan je eigen materialen meeneemt, dan zal je ook meer geld verdienen.

Dit allemaal om uiteindelijk een eigen boerderij te bezitten met veel grond en materialen. Hierdoor kun jij je eindelijk in de positie bevinden waarbij jij juist knechten inhuurt om je land te bewerken. De weg omhoog is duidelijk in deze game, maar hij is best lang om af te leggen. Het uiteindelijk wel de moeite waard overigens.

Zonder goed materiaal ben je nergens

Naast het feit dat jij voor de Career Mode kunt kiezen is er ook een optie om lekker te doen wat je zelf wil doen, met andere woorden: Free Mode is ook een optie. Hierbij is het nog steeds aan jou om de opdrachten te voltooien, maar nu is het geen factor die nodig is om geld te verdienen. Je begint namelijk al met een boerderij, een stuk land en een aantal machines, met andere woorden. In deze modi staat genieten van de game voorop. En dat is iets waar ik mij toch elke keer weer op betrap. Hoe vaak ik ook dit soort games speel, zonder dat ik het doorheb loop ik soms uren rond om te kijken wat er allemaal te doen is, wat ik allemaal zou kunnen kopen en dergelijke.

En daarmee geeft het bij mij ook aan waarom ik deze game zo fijn vind. Ik kan mij inderdaad uren vermaken met het rondrijden, het zaaien, oogsten, aanschaffen van machines. Alles in deze game gaat om vermaak. Niet de stress van mensen om je heen die lopen te rennen/springen/schreeuwen, maar gewoon lekker tot je zelf komen en even in je hoofd onthaasten, dat is wat Real Farm met mij doet.

Review – Real Farm
Real Farm is de nieuwste game van SOEDESDO. En inderdaad, het gaat over het leven als boer. Iets wat mij altijd een heel relax gevoel geeft. Ik zal dan ook aardig wat uren doorbrengen op het land en in de trekker
Verdict7.2
+ Punten
  • Goed nagedacht over bepaalde aspecten
  • Lekker relax gamen
  • Een Nederlandse game studio
– Punten
  • Career Mode neemt veel tijd in beslag
  • Geen co-op mode

7.2Verdcit

Review – Little Nightmares

In een tijd waarin wij de net een periode hebben gehad met flink wat horror titels achter elkaar zou je bijna vergeten dat naast de grote studios er ook nog wat kleinere studios zijn die af en toe ook nog een horror titel maken. De kleine studio Tarsier Studios, die je misschien wel kent van LittleBigPlanet 3 en Tearaway Unfolded brengt ons in samenwerking met Bandai Namco het spel Little Nightmares.

Little Nightmares draait om het kleine meisje Six. Six is een klein hongerig meisje van 9 dat vastzit op iets dat The Maw heet. The Maw is een resort achtige plek waar zieke monsterachtige menselijke wezens naar hun wensen worden bediend. Naar mate je verder komt op je reis kom je er achter dat er kinderen worden gevoerd aan de zogeheten Guests die onder leiding van de mysterieuze Lady steeds per boot aankomen. Jij wordt ondertussen achterna gezeten door de Janitor die je probeert te pakken te krijgen en je ook te voeren aan deze Guests. Het is aan jou om Six naar vrijheid te brengen en er voor te zorgen dat The Lady wordt tegengehoude

Luguber

Vanaf het begin dat Little Nightmares begint zit je eigenlijk al gelijk in een zeer luguber sfeertje wat van begin tot eind alleen maar beklemmender wordt. En dan bedoel ik niet in een sfeer zoals in The Evil Within waar gore meer de boventoon voert maar meer een duistere thriller waarbij een vergelijking met Inside mede door de grafische stijl onomkeerbaar wordt gemaakt terwijl je ook een vleugje Limbo en Little Big Planet kan herkennen maar dan heel erg duister. Het is een heerlijke combinatie waarbij je van begin tot eind op het puntje van je stoel zal gaan zitten en je jezelf meerdere keren zal gaan opvreten omdat je timing er naast zit.

Want het spel is een soort van een plaform/adventure titel waarbij je door een duistere wereld moet klimmen en rennen om te overleven want rustig aan doen is een luxe die je niet altijd hebt.

Maar later meer over de gameplay want de setting van het spel is zo gemaakt dat het ons een spiegel voor wilt houden, dat het een boodschap wilt geven hoe onze maatschappij in elkaar steekt en dat is een interessante insteek. Het wilt je terwijl je speelt ook doen nadenken over hoe wij ons leven invullen en hoewel wij dat heel erg vaak in films zien moet ik zeggen dat het in games nog niet zo vaak gebeurt. Ik moest meerdere keren terugdenken aan Animal Farm en de satirsche ITV (in Nederland uitgezonden door de VPRO) serie Spitting Image (Google dat maar even 😉 ).

Zelf heb ik met meerdere vrienden wel een paar uur over gesproken nadat wij het spel hebben gespeeld en dat gebeurt eigenlijk tegenwoordig niet zo vaak meer en alleen al daarom zou ik het iedereen willen aanraden die wat diepgang wilt in een spel om dit spel te spelen.

Soms even mis

Waar het qua verhalende setting prima in orde is zal je bij de gameplay misschien een beetje moeten wennen of sterker nog, je moet een aardige ergernis zien te overwinnen en dat is dat op de PS4 de R2, op de Xbox One denk ik dan de rechter trigger die bedoeld is om dingen vast te pakken en de knop is die bedoeld is om te klimmen. Je zal waarschijnlijk meerdere keren een puzzel niet gelijk doorkomen simpelweg vanwege de verwarrende werking van deze knop.

Het is namelijk een functionaliteit die niet snel wordt toegekend aan die knop. Het zorgt er zeg maar voor dat je zelf letterlijk de knop moet omzetten en daar is niet iedereen in het begin snel aan gewend. Je zal dan ook voornamelijk in het begin even mis springen en daarbij dan dood gaan waardoor je gelijk wordt geconfronteerd met hele lange laadtijden, er wordt zelfs gegrapt dat de laadtijden langer zijn dan de puzzels waar je mee bezig bent en eigenlijk is dat ook soms het geval of voelt het in ieder geval zo aan.

Zijn het uiteindelijk niet de tergende laadtijden waar je je aan kan irriteren dan is het misleidende gevoel van diepte in sommige ruimtes waar je je aan zal gaan irriteren in het spel. Dit komt mede door het 2.5D perspectief dat het spel biedt en de duisternis om je heen dat sommige ruimtes onoverzichtelijk lijken waardoor je misschien de eerste paar keer een puzzel niet voorbij komt puur omdat je de diepte anders had ingeschat. Gedeeltelijk is dat natuurlijk onderdeel van de puzzel denk je dan uiteindelijk als je hem hebt gehaald maar gedeeltelijk valt dat ook onder level design natuurlijk wat de speler tegenwerkt.

Het zorgt misschien voor extra genoegdoening wanneer je een puzzel uiteindelijk haalt maar voor sommige mensen zorgt het voor extra ergernis naast de laadtijden waardoor mensen misschien op een gegeven moment het spel zullen laten voor wat het is wat zo ontzettend jammer is omdat het juist zo een bijzonder spel is.

Duister met een lichtje van hoop

Al meerdere keren heb je al de setting voorbij horen komen qua sfeer en gevoel dat die geeft en er moet toch even worden gesproken over de graphics want hoewel er een relatief groot team voor een indie titel aan heeft gewerkt blijft het indrukwekkend te noemen wat men allemaal heeft weten neer te zetten voor dit spel. Want het level design lijkt in eerste instantie heel erg simpel maar het zit in veel aspecten voornamelijk in de details die men er in heeft weten te stoppen, let bijvoorbeeld maar eens op de schoenen die je veelvuldig in het spel tegen zal komen.

Ook de vergelijking van de Guests met varkens zal waarschijnlijk veelvuldig in je opkomen. Ja, allemaal metaforen waar je lang over na zal gaan denken naar mate je verder komt in het spel en dit allemaal wordt zeer sfeervol weergegeven met de veelzijdige Unreal 4 engine. Deze sfeer wordt extra benadrukt in de donkere momenten wanneer Six haar aansteker gebruikt om licht te brengen in de duistere levels waar soms alleen haar aansteker zorgt voor licht. Het past uitstekend bij de duistere setting van het spel en zal je zeker momenten geven dat je kippenvel op je armen hebt van de spanning dan wel geweldige sfeer die het spel creeert.

PS4 Pro Enhanced

Sinds de release van de PS4 Pro heeft Sony als eis gesteld dat alle nieuwe spellen de extra kracht van de PS4 Pro moeten kunnen benutten om zo wat meerwaarde te geven aan die console aan de ene kant en aan de andere kant de ontwikkelaar meer mogelijkheden te bieden qua graphics en mogelijke frame rate verbeteringen.

Op de PS4 Pro gaat de resolutie omhoog van 1080p naar 1620p waardoor je een scherper beeld zal krijgen. Ook gaat de framerate lock er vanaf. In plaats van dat je een vaste 30fps hebt zal het spel grotendeels van de tijd op 60fps lopen (een paar momenten nagelaten). Het speelt hierdoor net wat soepeler, een wat meer vloeiend geheel (al is het nu niet het spel waar je een Pro voor in huis moet halen, de Base PS4 is goed genoeg).

Licht in de duisternis

De laatste tijd zien we het al vaker, indie titels die een grotere productiewaarde weten te brengen en daarbij worden ondersteund door de grotere studios. Hoewel sommige grotere studios vergelijkbare projecten alweer hebben stopgezet blijft het bijzonder om te zien dat Bandai Namco dat niet heeft gedaan en dat wij daardoor dit pareltje, dit lichtje in de duisternis uiteindelijk hebben kunnen spelen ruim drie jaar nadat het werd aangekondigd als het spel Hunger.

Waar het spel in gameplay misschien een beetje onhandig is, als een klein kind zou je bijna kunnen zeggen, daarin blinkt het uit in sfeer en setting. Het spel is absoluut een van de meer sfeervollere titels van de afgelopen paar jaar en je vraagt je dan ook af waarom er niet meer van dit soort titels zijn. Vergis je niet, dit is zeker niet een Inside rip-off wat toevallig zeer goed met elkaar te vergelijken is want dit spel is ongeveer gelijkertijd aangekondigd. Wel is het spel dat Inside spelers vast en zeker zal gaan interesseren. Ik zou zelfs durven zeggen dat dit spel de Indie Titel van 2017 is.

Review – Little Nightmares
Verdict9
+ punten
  • Sfeer
  • Grafisch erg sterk
  • Geeft je stof tot nadenken en nabeschouwen
– punten
  • Besturing niet erg logisch

9Verdict

Te zien op de E3 2017: Mario, toernooien en de Nintendo Switch

Nintendo presenteert het hele jaar door nieuws over nieuwe games. De E3, de grootste vakbeurs ter wereld op het vlak van games, die van 13 tot en met 15 juni plaatsvindt in Los Angeles, speelt een centrale rol in onze nieuwsvoorziening. Dit jaar kunnen bezoekers voor het eerst Super Mario Odyssey spelen, een sandbox-game met Mario voor de Nintendo Switch, evenals andere Nintendo Switch-games. Op het jaarlijkse evenement wordt ook de Nintendo Spotlight: E3 2017 gepresenteerd, met daarin nieuws over Nintendo Switch-games die voor dit jaar op stapel staan. Daarnaast is er Nintendo Treehouse: Live at E3 2017 en worden er live vanaf de beurs toernooien voor ARMS en Splatoon 2 uitgezonden.

Op 13 juni laat Nintendo om 18:00 uur de Nintendo Spotlight: E3 2017-videopresentatie zien. Deze is live te volgen via de website van Nintendo Nederland voor de E3 2017 met ondertiteling in diverse Europese talen. In deze presentatie wordt meer bekendgemaakt over Super Mario Odyssey en andere games voor de Nintendo Switch. De nadruk ligt hierbij op games die dit jaar zullen uitkomen.

Meteen na de Nintendo Spotlight: E3 2017 demonstreert het team van Nintendo Treehouse: Treehouse: Live at E3 2017 live nieuwe games voor de Nintendo Switch en de verschillende Nintendo 3DS-systemen. Je kunt beelden uit de diverse games van 13 tot en met 15 juni via livestream bekijken op de Twitch-kanalen van Nintendo en in de chatroom meepraten. De livestream laat kijkers ook een blik achter de schermen werpen en de ontwikkelaars en teamleden van Nintendo Treehouse voorzien de presentatie van commentaar. De content van Nintendo Treehouse: Live at E3 2017 is alleen in het Engels te zien.

Zodra de stand van Nintendo op 13 juni om 12:00 uur plaatselijke tijd wordt geopend, kunnen bezoekers voor het eerst Super Mario Odyssey uitproberen, evenals andere games voor de Nintendo Switch. Super Mario Odyssey is de eerste sandbox-game in de Mario-serie sinds Super Mario 64 en Super Mario Sunshine.

Naast al deze activiteiten organiseert Nintendo diverse gametoernooien die via livestream live vanaf de E3 worden uitgezonden. Op 13 juni wordt het knallen met kleuren in de 2017 Splatoon 2 World Inkling Invitational in Splatoon 2 voor de Nintendo Switch. Vier teams uit Europa, de VS, Japan en Australië/Nieuw-Zeeland die zich hebben gekwalificeerd, nemen deel aan deze allereerste internationale Splatoon 2-competitie. Het tweede toernooi, de 2017 ARMS Open Invitational, vindt plaats op 14 juni. Deze krachtmeting wordt gehouden in de vechtgame ARMS voor de Nintendo Switch.

In de aanloop naar de E3 wordt er meer bekendgemaakt over de activiteiten van Nintendo op de vakbeurs. Neem in de komende weken regelmatig een kijkje op de website van Nintendo Nederland voor de E3 2017 om meer te weten te komen over de activiteiten en aankondigingen van Nintendo.

Review – Syberia 3

De point and click adventure spellen zijn misschien wel een van de oudste vorm van adventure games op de computer, gebeurde dat in eerste instantie door middel van tekst, later door middel van toetsenbord en muis controle om later ook naar de consoles te komen.

Een van de misschien wel minder bekende titels maar wel een met een zeer goede reputatie is de Syberia serie. Het probleem van deze serie is echter dat het laatste deel 13 jaar geleden uit is gekomen. Tot afgelopen april.

Mysterie met een snufje cyberpunk

De Syberia serie draait om de Amerikaanse advocate Kate Walker die in de voorgaande delen op zoek was naar een mysterieus eiland samen met een client waar de mammoeten nog zouden leven. Naast een groots mysterie wist het spel met diepgaande puzzels de gamer bezig te houden.

Syberia III begint vlak na Syberia II. Kate Walker is aangespoeld nadat ze schipbreuk heeft geleden met een zelfgemaakte boot om van het mysterieuze eiland te ontsnappen. Hier wordt ze gered door het Youkol volk die haar naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis brengt. In het ziekenhuis lijkt niet alles te zijn wat het lijkt en besluit Kate Walker om de Youkol te helpen met het voltooien van de eeuwenoude traditie die ze hebben namelijk de migratie van de Sneeuw Struisvogels begeleiden.

Het verhaal klinkt mysterieus en misschien een beetje zweverig tegelijkertijd maar is tegelijkertijd een van de sterkste punten van het spel.

Houterig bijten op een houtje

Bij een point and click adventure titel moet je je realiseren dat de gameplay niet de meest soepele is die je gewend bent van adventure titels zoals Tombraider en Uncharted. Ze zijn vaak wat houteriger omdat de aandacht nu eenmaal meer uit gaat naar de verhaalvertelling en de puzzels die moeten worden opgelost. Toch zijn de animaties van bewegingen soms van belang omdat je soms snel bepaalde puzzels moet oplossen en een houterige animatie kan er dan voor zorgen dat je bijvoorbeeld net er naast staat of op de verkeerde knop drukt. De besturing is, als die al reageert namelijk zeer bot te noemen. Vergeet de soepele besturing van spellen die je tegenwoordig gewend bent want de besturing van Syberia III is vergelijkbaar met vele andere point and click titels en dat is namelijk houterig, niet zo heel erg precies en zelfs lomp te noemen.

Sterker nog, dit effect wordt versterkt door de constante framedrops wanneer je in een wat grotere omgeving gewoon rondloopt. Het is onbegrijpelijk hoe dit plaats kan vinden in dit spel. Alsof het niet goed is geoptimaliseerd voor de PS4.

Ook zorgt het er voor dat het misschien allemaal wat knullig er uit ziet en aan voelt. Dit gevoel wordt eigenlijk versterkt wanneer je kijkt naar de animaties zelf wanneer men aan het praten is. De lipsync zit er eigenlijk volledig naast. Je kan er bij wijze van spreken van uit gaan dat dit op geen enkel moment goed zal zijn, het stoort eigenlijk bij ieder gesprek wat eigenlijk nog een andere ergernis naar voren brengt en dat is namelijk de dialogen zelf. Hoewel de verhaallijn goed wordt gebracht is eigenlijk de voice casting een opsomming van missers te noemen. Alleen de stem van Kate Walker past een beetje bij het karakter. Je zal bijvoorbeeld regelmatig hele jonge stemmen bij oudere karakters horen wat je volledig even van het pad af zal doen raken. Het is verwarrend en haalt je eigenlijk uit het interessante verhaal wat helemaal als je de voorgaande Syberia titels hebt gespeeld gelijk weet aan te grijpen. Het bevat namelijk allemaal hele slimme verwijzingen zoals de voorgaande delen dat ook deden.

Meer dan alleen animaties

Maar een spel draait natuurlijk om meer dan alleen de looks en hoe het klinkt, helemaal bij een point and click adventure waar het voornamelijk om het verhaal en de puzzels draait en daar moet van worden gezegd dat dat weer prima in elkaar steekt, sterker nog het is een van de beteren in dit genre van de afgelopen paar jaar te noemen. Nu denk je misschien dat dat er relatief weinig zijn omdat ze niet allemaal op de consoles uitkomen natuurlijk maar op de PC zijn dat er genoeg en de verhouding tussen verhaal en puzzels is uitstekend te noemen. Het is dan ook jammer dat men aan de rest zo weinig aandacht heeft besteedt al kan je daar budgetaire redenen voor noemen, het is een welbekend geheim dat de studio jarenlang geldproblemen heeft gehad en met moeite maar de financiën bij elkaar heeft weten te sprokkelen om dit derde verhaal aan ons te vertellen. En het is jammer dat het op deze manier is gegaan want het lijkt wel alsof men op bijna alles heeft willen besparen. Je kan namelijk zelfs bij de karakters zien hoe laag de kwaliteit texturing is.

Alsof men er gewoon geen tijd voor had en men maar het broodnodige aan heeft gedaan om uiteindelijk het spel na al die jaren alsnog uit kon brengen al was het maar voor een zacht prijsje want voor de volle mep zou dit spel absoluut niet het geld waard zijn geweest, zelfs voor de zachte prijs is het eigenlijk niet de moeite waard tenzij je fan bent van dit genre dan wel deze franchise.

PS4 Pro enhanced?

Hoewel de hoes zegt dat het spel ook geoptimaliseerd is voor de PS4 Pro moet ik eerlijk gezegd zeggen dat mij niet veel is opgevallen. De graphics maakten weinig verschil en ook de speelbaarheid maakte weinig verschil. Ik denk zelfs eerder dat de hogere resolutie die de PS4 ondersteunt het spel er slechter laat uitzien dan beter. De kracht van de PS4 Pro zorgt er in ieder geval niet voor dat de framedrops weg gaan. Het is gewoon een beetje jammer te noemen. Aan de andere kant is dit ook niet echt een spel wat mede zal draaien om de graphics.

Is het de moeite waard?

Dat is nu uiteindelijk de vraag waar het allemaal om draait toch? Is het met al die tekortkomingen wel allemaal de moeite waard om het spel te halen als je op zoek bent naar een nieuwe point and click adventure titel?

En het antwoord op die vraag is Ja en Nee.

Heb je de voorgaande delen gespeeld dan zal je genieten van het verhaal en de setting. Je bent al gewend aan de soms lompe besturing en je weet wat je kan verwachten qua gameplay. Mede door de verhaallijn is het in dat opzicht voor de fans ook absoluut een goed vervolg te noemen waar je je geen buil aan kan vallen. Verwacht echter niet drastische veranderingen, de graphics kan je zelfs bijna vergelijkbaar noemen met de voorgaande delen waardoor het eigenlijk puur om het verhaal wel gespeeld kan worden als je de voorgaande delen leuk vond. Je ergert je namelijk dan niet zo heel erg aan de slechte lip-sync en de slechte animaties. Maar niet voor de prijs dat het nu te koop is.

Heb je echter nog niet eerder de Syberia spellen gespeeld dan raad ik je aan om die voorgaande delen eerst te spelen en daarna pas dit spel te spelen door het goedkoop uit de budgetbakken te halen.

Heel vaak is een goed verhaal de ruggengraat van ieder spel en de rest is vaak van wat minder belang tot een bepaalde hoogte. Het grote probleem van Syberia 3 is dat eigenlijk de rest van dusdanig niveau is dat het gewoon niet gered kan worden door het goede verhaal omdat de rest blijkbaar van dusdanig onderliggend belang was dat men er nauwelijks moeite in heeft gestoken. Het spel is gewoon een teleurstelling wat juist door de rampzalige gameplay het zelfs te moeilijk maakt om bepaalde achievements/trophies te behalen omdat de besturing zo rampzalig is. Het ligt niet aan de moeilijkheidsgraad maar aan de besturing. Heel erg jammer.

Review – Syberia 3

Verdict5
+ Punten
  • Verhaal gaat dieper dan je denkt
  • Als je voorgaande delen hebt gespeeld zit je te smullen
  • Setting heel erg sfeervol
– Punten
  • Besturing en animaties erg houterig en niet precies
  • Graphics achtergrond zijn top maar de rest is gewoon hopeloos achterhaald
  • Lip-Sync is totaal niet synchroon

5Verdict

Review – Sniper Ghost Warrior 3

Snipers, met hun krachtige geweren, uitgedost met een vizier waarmee je op de vijand zijn poriën op het gezicht kan inzoomen en vaak ook met een demper, waardoor niemand het hoort als het gezicht van de arme stakker doorboort wordt. Velen vinden ze tof in videogames, waaronder ik. Het gevoel dat sluipschutters als tactische lone wolf op een afstand menig persoon uitschakelt is een gevoel van kracht en trots, door de flinke dosis skill die erbij komt kijken. Je stormt niet binnen met een raketwerper en een machinegeweer, maar met een bolt action rifle, wat om het schot een nieuwe kogel in de loop moet laden. Je bent methodisch, sluw en calculeert de bewegingen van je vijand. Je bent een jager, die altijd de een stap voor zijn prooi is.

Het is dan natuurlijk ook erg logisch dat veel shooters snipers implementeren in hun spellen. Iedereen die Call of Duty Modern Warfare heeft gespeeld kan zich nog de missie All Ghillied Up herinneren, waar je met 2 man door Chernobyl sluipt en kruipt, terwijl er een dozijn soldaten voorbij patrouilleren. Maar ook in de multiplayer secties van spellen zijn snipers een onderdeel, zoals bij de Battlefield spellen en alweer, Call of Duty. Toch zijn er maar weinig spellen die de focus bijna geheel op de sluipschutter zet. Op de Sniper Elite en Ghost Warrior spellen na.

Waarbij de Sniper Elite spellen zich afspelen in de Tweede Wereldoorlog, spelen de Ghost Warrior spellen zich af in het heden. Helaas zijn de vorige spellen in de Ghost Warrior serie erg gemixt ontvangen door de spelers. Kan Sniper Ghost Warrior 3 zichzelf uit de negatieve kijk op de Ghost Warrior serie halen, of mag deze bij de rest aanschuiven? Laten we maar snel kijken!

Far Cry Ghost Warrior?

Je speelt als de geharde marinier Jon North, die samen met zijn jongere broer Robert een verkenningsmissie bij de Russische grens van Oekraïne hebben. Deze loopt verkeerd af, waardoor Robert wordt meegenomen door de vijand. 23 maanden later wordt je uitgezonden naar Georgië om de separatisten te stoppen en hoop je je broer nog terug te kunnen vinden. Ik zal iets meer ingaan op het verhaal, maar voor nu is vooral de wereld van belang.

Ghost Warrior 3 is een open world game, opgedeeld in meerdere regio’s, waarbij je missies aanneemt via je hideouts, rondrijdt in je auto en je gebieden vrij maakt van soldaten. Je verdient geld door opdrachten te voltooien, gedode soldaten te plunderen en Points of Interest te verkennen naar buit. Dit geld gebruik je om munitie, nieuwe wapens en bijbehoren te kopen. Klinkt erg bekend, nietwaar?

Het lijkt verdacht veel op de Far Cry spellen en andere open world games, waardoor het weinig originaliteit uitstraalt. De animatie van het doorzoeken van gedode vijanden lijkt vrijwel 1 op 1 overgenomen te zijn van de Far Cry games. Toch is het een lofwaardige stap van de Ghost Warrior serie om de transitie te maken naar een open world format en ik moet zeggen dat het interessante elementen met zich meebrengt.

The Good

Laten we eerst ons vizier richten op de goede punten van het spel. 1 van deze punten is het snipen gelukkig. Je hebt een redelijk arsenaal aan vuurwapens, waar de sniper rifles de show stelen. Met de sniper rifles zal je het overgrote deel van het spel je vijanden mee uitschakelen. En net zoals de vorige delen kan je het zo relaxt, of zo uitdagend maken als jij het wilt.

Wil je een meer casual speelervaring op het gebied van snipen? Zet het spel op normaal en je wordt ondersteunt met het richten. Wil je de ultieme sluipschutter ervaring, waarbij je rekening moet houden met wind en bullet drop zonder ook maar een beetje hulp, dan schroef je de moeilijkheidsmode op de hoogste stand. Dit geeft het snipen een compleet andere beleving en voor de echte die hards is dit de manier om het spel te spelen, maar ik kan begrijpen dat dit voor de casual speler (en voor mij) toch iets te intimiderend is.

Hierbij maken de bullet cams weer een terugkeer van de vorige delen, waarbij na het afvuren van je geweer de camera de afgevuurde kogel volgt naar de vijand en je beloond wordt met een close up van je goed geplante hoofdschot. En dit is een aardig bloederig tafereel in dit spel. De meeste hoofdschoten van de normale sniper rifles laten al aardige japen achter met headshots, waarbij stukken schedel in de lucht vliegen.

Maar met de latere zwaardere sniper rifles blaas je het hele gezicht op tot een bloedrige pulp, waardoor er nauwelijks wat boven de nek over blijft als je iemand hiermee een koppie kleiner maakt (pun intended).

Een ander goed aspect van het spel is hoe het omgaat met de missiestructuur. Dit is de eerste Ghost Warrior titel die voor een open world kiest en dit biedt kansen voor een sluipschutter. Doordat de meeste missies gesitueerd zijn in kampen, dorpen en andere locaties die van veel kanten te benaderen zijn, krijgt de speler de vrijheid om de missies naar eigen voorkeur te benaderen en te voltooien.

De meeste outposts (zo worden deze locaties genoemd) hebben aan de randen goede plekken om te snipen, zoals een verhoging in het landschap, of torens, waar je op afstand je vijand kunt uitschakelen. Je kan ook met je drone dichterbij vliegen en de omgeving scannen voor camera’s, soldaten en andere handigheden. Sommige missies kan je zelfs (mits je een goede sniper plek heb) helemaal voltooien, zonder echt te bewegen.

Andere missies moet je mensen helpen exfiltreren, bommen planten, of een goed bewaakt doelwit uitschakelen, waardoor je de outpost moet binnendringen. En ook hier zijn veel opties. Ik kan mij een oud hotel herinneren waarbij je meerdere manieren had om binnen te dringen. Zo had je de voor de hand liggende voordeur die zwaar bewaakt werd, dus die optie was alleen geschikt als je van plan was iedereen buiten uit te schakelen.

Maar je kon ook vanaf rechts op een lager gebouw klimmen en met een ladder daar op het hotel komen en vanaf daar naar binnen. En je had ook nog eens een goed verstopte tunnel waarmee je zo in de kelder van het hotel terecht kwam. Dit is slechts 1 voorbeeld van de vele soortgelijke situaties waar de speler tijdens missies en daarbuiten de vrijheid krijgt om zelf te bepalen hoe ze een opdracht willen uitvoeren.

Dan helpt het ook nog eens dat de omgevingen en outposts voor het overgrote deel goed uitgewerkt zijn. Georgië is een interessante omgeving met tal invloeden van de Sovjet Unie, die in dit spel goed terugkomen. Verlaten bunkers, oude hotels, mijnen, silo’s en dammen zijn hier voorbeelden van. Maar ook het Georgië met oude kerken en dorpen, zompige moerassen en ijzige bergen maken het een atmosferische locatie.

Het moment dat je een oud appartementscomplex in het holst van de nacht binnensluipt terwijl je de regen gedempt van buiten hoort, met de kamers beklad in graffiti geven je bijna kippenvel van de sfeer. Je zou na dit alles misschien denken dat ik dit spel een topstuk vind. Helaas, hoewel ik het de Ghost Warrior serie gun, moet ik nu echt mijn vizier gaan richten op de minpunten.

The Bad

Ik zal met de deur in huis vallen: het verhaal is ronduit slecht. Ik ben in tijden niet meer zo underwhelmed geweest van een verhaal als deze. En natuurlijk hoeft het niet altijd zwaar te wegen, maar ik vind dat het bij Ghost Warrior 3 echt wel invloed heeft op de fun factor. Dit heeft vooral te maken met de manier waarop het verhaal gepresenteerd wordt. Het moet een verhaal zijn met een volwassen ondertoon, waarbij conflicten, drama, mysterie en plot twists aan de orde komen. Maar wat ik alleen maar zie zijn eenzijdige personages met matig, tot slechte voice acting, die geen chemie met elkaar hebben, een onduidelijke vijand waar je tegen vecht en missies die lukraak aan elkaar geknoopt zijn.

Dit neemt niet weg dat missies zelf vermakelijk zijn, maar de reden om deze missies volgens het verhaal te beginnen is of erg vergezocht, of niet boeiend. Op een gegeven moment wilde ik het hoofdverhaal uitspelen om het maar gehad te hebben, zodat ik verder kon met de open wereld, in plaats van oprecht geïnteresseerd zijn in hoe het afliep. Na het spel uitgespeeld te hebben kon ik maar een handvol namen onthouden van de personages, zo weinig impact had het verhaal. En dat is natuurlijk geen goed teken. Daarnaast was dit niet het enige wat mij erg dwarszat.

The Ugly

Want hoewel het verhaal op alle fronten bij mij faalde, kon dat niet de core gameplay dusdanig aantasten dat het invloed had op mijn speelplezier. Maar deze dingen wel. Laadtijden zijn onacceptabel lang. Ik speelde op de PS4 en als je vanaf het hoofdmenu je spel laad, kan je net zo goed even wat anders doen op je telefoon of wat dan ook. Ik heb namelijk bijgehouden hoe lang het duurde en ik kwam uit op 4,5 minuut. Dat is gewoon frustrerend.

Al helemaal als je in het spel moet reizen naar een andere regio, want dan mag je weer zo lang wachten totdat de andere regio is geladen. En dan hebben ze tot overmaat van ramp ook nog eens het geniale idee gehad om een Georgische nummer tijdens de laadschermen af te spelen. Dit is de eerste keer leuk en best wel catchy, maar begint al snel in je geheugen te branden en het zal niet lang duren tot je het geluid uit doet en tandenknarsend afwacht tot je weer mag spelen.

Tijdens het spelen ben ik een keer tijdens het afdalen van een ladder uit de wereld geglitched, waardoor ik in een grijze massa bleef vallen en niet een checkpoint kon laden, waardoor ik naar het hoofdmenu moest en weer 4,5 minuut mocht wachten. Ook is het spel tijdens het spelen 3 keer in game vastgelopen, waarvan 2 keer aan het einde van dezelfde missie, waardoor ik het spel opnieuw moest opstarten en de missie helemaal opnieuw mocht doen.

Daarnaast is het spel zelfs 1 keer tijdens het laden vastgelopen. Het spel is dus erg onstabiel en dit gecombineerd met de verschrikkelijk lange laadtijden, kunnen je speelplezier van 100 naar 0 brengen.

Daarnaast zijn er nog kleine dingen zoals het feit dat als je een gedode soldaat wil doorzoeken, je soms per ongeluk je eigen (vaak gedempte) wapen verwisselt met die van hem. Nou is dit niet een probleem als je wapen daarna gewoon op de grond ligt (wat ook de bedoeling is), maar vaak is die ineens verdwenen, waardoor je ineens opgescheept bent met een ongedempt vuurwapen. Of het feit dat je in een spel waarbij je voornamelijk door een vizier loert met aardige zoominstellingen, er een verrassend lage draw distance is, waardoor je regelmatig pop ups ziet. Het zijn gewoon dingen die bij elkaar opgestapeld voor veel frustratie zorgen.

Verdict

Ik vind het jammer dat een spel als Ghost Warrior 3, een spel met een toffe setting en goede sniper gameplay, zo geteisterd wordt door technische en verhalende problemen. Beide zijn gewoon te aanwezig om echt volledig van de gameplay te genieten. En dat is jammer want er zit wel degelijk speelplezier in het spel. Het verhaal gaf mij geen motivatie om verder te spelen, de gameplay wel. De technische mankementen deden mij grommen van frustratie, de gameplay liet mij lachen van plezier.

Het is een nobel streven om de Ghost Warrior serie naar een open wereld format te brengen en op veel punten zijn ze erin geslaagd. Ik hoop gewoon dat als er een vervolg komt, dat ik een verhaal voorgeschoteld krijgt wat zichzelf niet zo in de schijnwerpers wilt zetten, zonder dat het goed uitgedacht is. En dat het technisch beter afgewerkt is. Ik kan daarom Sniper Ghost Warrior 3 niet met volle overtuiging aanraden.

Playstation Plus games mei 2017

Het lijkt misschien niet zo, maar we zijn alweer een maand verder. Dit betekend dus dat er vanaf 2 mei weer nieuwe gratis games te downloaden zijn in de Playstation Store voor de PS Plus leden.

  • Alienation (PS4)
  • Tales from the Borderlands (PS4)
  • Blood Knights (PS3)
  • Port Royale 3: Pirates and Merchants (PS3)
  • Laser Disco Defenders (PS Vita)
  • Type: Rider (PS Vita)

Op de Playstation 4 kun je aan de slag met Alienation en Tales from the Borderlands. Heb je nog geen Playstation 4 of speel je nog regelmatig op je Playstation 3? Dan kun je aan de slag met Blood Knights en Port Royale 3: Pirates and Merchants. Als PSVita bezitter kun je aankomende maand uitgebreid aan de slag met Laser Disco Defenders en Type: Rider.

Heb je de gratis games van afgelopen maand nog niet gespeeld? Voeg ze dan nog snel toe aan je bibliotheek, want vanaf dinsdag 2 mei zullen deze niet meer gratis te downloaden zijn!

Interview with Artur Plociennik (Global Publishing Producer World of Warships)

Wargaming, a game developer that changed the industry in a few years by believing that free-to-play is the new way of making games. And even though it was a brave step, it also was a move that changed everything for Wargaming. Going from a small company in 2010 into a giant in 2017, and it is still going growing strong every day.

And with the release of the French Cruiser line in World of Warships, we had the opportunity to sit down with Artur Plociennik (Global Publishing Producer World of Warships).

Hello Artur,
Thank you for your time during this event. Today it’s about showing us the French Cruisers. But as most World of Warship die-hards probably know, we already posted about it a few weeks ago. So let’s get to it!

So, first of all. Why the French ships instead of finishing the Royal Navy or the Kriegsmarine lines for example?

Artur: That’s partial because of production timelines. In some cases, we cannot work on to many ships in parallel because we don’t have the blueprints, and for us, it’s also about variety because at certain periods it’s also good to say we adding a new nation into the game. On one hand, it’s just good marketing material for us as a company and as a brand. But it also keeps those people happy that are waiting for a specific line or nation.

You can imagine we are missing an Italian flag in the game, so we need to make an Italian ship.

Talking about the Italian line. What about the release schedule? Can we compare it to the release of the Dunkerque and the release of the French Cruisers?

Artur: No, it might not necessarily take that long, but I can’t really comment on when you will see the first Italian branch because that also depends on the Research Department, but it’s most likely going to be Italian Cruisers. This is because they are the easiest to play, at least for new players. But when that is going to happen I’m not sure for now.

Generally speaking, we try not to make people wait that long, if we can. Sometimes we don’t have an option because we know that people are waiting, we also want to release some ships, so either they have to wait a long time for an entire line or we release some ships and make them wait until we release the next ships.

It’s  a hard decision for us, but we think it’s better to give the players at least something than nothing at all.

And in terms of the French Cruisers and not finishing the other lines, it all comes down to giving the game more variety.

And when you look at the branches, you have different branches (Polish, Pan-Asia, Commonwealth)  that only have one or two Premium ships. Some of these ships have been there for some time. Are you working on those branches as well?

Artur: We have ideas for a couple of mixed- or minor nation, as we call them. Poland is something different, because we are talking about making a Polish brand. Technically it’s possible, but on the other hand, you will see a lot of ships from other branches in the Polish branch because they had British, Soviet and French destroyers. So it would be more a copy/paste for us. So we are now discussing if that will make any sense.
But in term of these minor nation. That’s the opposite of what I said before. If we want to do a branch of that, then we will still prefer a branch of a major nation. For example, you would see a second branch of the American Cruisers sooner instead of a branch of a mixed- or minor nation.

Does this mean you will release Premium Ships for small nations to please that player base?

Artur: Generally, in terms of Premium ships, we try to spread the love around the world very equally, which means a few ships for every region. This will be very easy for regions like American. For example, we just released the Alabama for the US, but for regions like Asia, it will be very hard. That it because there are a lot small nations with specific ships that only fit in specific places, so that makes it very hard for us, but there probably will be some Pan-Asian and Commonwealth Premium ships later this year, but availability is the thing that is missing. The main reason from releasing some Premium ships is that we want to give to players more ships to choose from.

Next to all these new ships, we see a lot of tweaking, nerfing, buffing and even a new Commander Skill tree. All these changes, why do you keep on changing them, and based on which info?

Artur: Well, talking about the changes, the whole time we are looking at the game as a test phase. Hopefully, the game will get better over time, we will try to advance the gameplay all the time. And that’s how you need to see free to play MMO’s in generally. But if it turns out that it’s not good for the game balance, we will change it again. Either to a new set-up that will work differently or to the previous set-up which we had, it’s always possible. It’s not something that we don’t want to do because the whole point of it is that we want the improve the game.

For instance, let’s talk about stealth fire. We never intended stealth fire in the game, because you can create a situation where a player can not react to it and they will be helpless, and this is something that should not be in the game. We also acknowledge the fact that it was in the game for a long time and we didn’t work on it. So people got used to it, it became part of the game. But the point is that we are changing it for the better and it will not break the game. We know some of the ships needs buffing and we are looking into that at the moment.

Also, some ships will start to function differently. But there are ships out there that are primarily gunboats and we know they are having a real hard time right now. They will get buffed in the near future. And the community is reacting really hard to this change, but we also saw that when we introduced Radio Position Finding. Everybody was complaining about it and now people think it’s not that big of a deal anymore, it didn’t break the game. All I want to say is: Come on guys! There needs to be a bit of thrust. We trust you, please trust us. And believe me, if we change something in-game and it breaks the game, we will fix it as fast as we can base on the data we get.

And last, but not least. We found out that on the Russian Test server that Wargaming is testing a new way of exchanging gold from World of Tanks/World of Warplanes for doubloons in World of Warships if your World of Tanks/ World of Warplanes account is inactive for more than a month.

Does this mean you are looking for 1 type of currency in all the games or is it a one-time exchange for the World of Warships players?

Artur: That’s a question, that I don’t really know how to answer because the Wargaming management has not decided what to do. To be honest, we (World of Warships) don’t want to take this step, because it might threaten the game economy from our side. But at the same time, we know that it’s something our players want and it potentially makes them happy.

So that why on certain clusters, on certain times, it might be possible to have an event where you can transfer them with either an exchange rate or a one-time thing. So, before we commit to having a UI-option and a whole system that does that for you, we’ll just do it manually for now. Just to keep players happy when we can.

And that wraps it all up for us. So, who knows what we can expect in World of Warships in the future, who knows which ships will be in the game and which line will be released during this year.

http://www.365gaming.nl/interview-with-artur-plociennik-global-publishing-producer-world-of-warships/