Imago Defensie vertoont scheurtjes – Defensiefotograaf doet boekje open

Aan het front
Als fotograaf van defensie was Rinze Klein tien jaar in de frontlinies. Hij liep een posttraumatische stressstoornis op. Nu pas praat hij over wat hij zag. ‘Ik ben niemand tegengekomen die me goed kon uitleggen wat we aan het doen waren.’

Het is zomaar een oorlogsverhaal waar Rinze Klein, voormalig combat-fotograaf in dienst van defensie, er zo veel van heeft. In februari 2007 kan hij meerijden met een kwartet Amerikanen, van het vliegveld in het Afghaanse Kandahar naar het hoofdbureau van de politie. Daar moet hij de uitreiking van politie-diploma’s aan lokale rekruten vastleggen.

Zijn bepakking verraadt zijn dubbelrol: behalve pistool, mitrailleur, scherfvest en -bril zeult hij twee spiegelreflexcamera’s mee. De anderen in de legerjeep zijn rednecks, blanke jongens van het Amerikaanse platteland. Ze kauwen tabak. Vlak achter hun humvee rijdt een Afghaan op een motor, tegen de voorschriften in. Niemand mag dicht in de buurt van een westers legervoertuig komen. Een Afghaan al helemaal niet.

Watch this, guys, zegt de chauffeur en trapt vol op zijn rem. De motor knalt bovenop het legervoertuig. De mannen horen een harde klap. Ze zien in de spiegel dat de motor in puin ligt, net als de berijder. De humvee trekt onmiddellijk weer op. De Amerikanen lachen en spugen hun uitgekauwde tabak in een flesje. Honderd meter verder is het alsof ze de kapotte motor alweer vergeten zijn. Net als de kapotte Afghaan.

Powered by WPeMatico

Similar posts