SOTT FOCUS: De ‘Rohingya-Crisis’: Amerikaans Erfgoed en Huidig Beleid in Zuidoost-Azië

Het is maar al te makkelijk voor westerse overheden, hun media en ‘ngo’s’ om te spelen met de gevoelens van de westerse bevolking. Een humanitaire crisis kan zich jaren voortslepen, maar als westerse regeringen er geen baat bij hebben (of er deels verantwoordelijk voor zijn) delen de westerse media weinig mee en beseft de bevolking van westerse naties niet wat er zich afspeelt. Indien, daarentegen, de westerse regeringen besluiten dat een bepaalde aangeslagen groep mensen de volgende humanitaire cause célèbre moet worden ten dienste van geopolitieke intrige wordt de westerse pers geactiveerd en opeens is eenieder ‘strijdlustig’ en roept dat er ‘iets’ gedaan moet worden om deze arme [voeg hier de naam van een etnische of religieuze groep in een specifieke geopolitieke hotspot in] te helpen. Je zou het ‘humanitair imperialisme’ kunnen noemen.

De hele wereld volgde een aantal masterclasses in dit type manipulatie, in 1991 van baby’s in couveuses in Koeweit, het helpen van arme Bosnische en Kosovaarse moslims in 1999 in Joegoslavië en ‘de 45 minuten naar de vernietiging door Irakese MVW’s’ in 2003 tot de recentere en niet doordachte truc rond de bewering dat een bepaald leider van een bepaalde natie een ‘dictator [is] die zijn eigen mensen omlegt’. Ondanks de mogelijkheid om voor zichzelf informatie in te winnen over hoe de wereld in het echt werkt, kan men nog steeds vertrouwen op de wereldbevolking, net zoals Pavlovs honden, bij het luiden van de ‘humanitaire’ bel om op de verkeerde manier te reageren.

Powered by WPeMatico

Similar posts